Γιατι επαψες αγαπη να θυμιζεις…

Αναδημοσιευση απο το www.redordead7.gr

Δεν υπάρχει κανείς νοήμων άνθρωπος που να μην αναγνωρίζει στον Σωκράτη Κόκκαλη δύο θεμελιώδη
πράγματα. Πρώτον ότι θα μπορούσε κάλλιστα να έχει διαρκείας στην καρδιά της ΘΥΡΑΣ 7 και
δεύτερον ότι υπήρξε αναμορφωτής, ευεργέτης και εν τέλει σωτήρας του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ.
Η οριστική έξοδος από τα «πέτρινα χρόνια» οφείλεται εξ ολοκλήρου σε αυτόν, όπως φυσικά
και οι μεγάλες προσδοκίες που πλέον έχει κάθε οπαδός του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ.
Ο «πύρινος κόσμος» στάθηκε στο πλευρό του Κόκκαλη, ασπίδα ατσάλινη σε κάθε «δύσκολη» περίοδο
που δεν αφορούσε μόνο στα αγωνιστικά ή τα ποδοσφαιρικά. Και επιπλέον και ο «πύρινος κόσμος»
έβαλε και οικονομική πλάτη όταν αυτό απαιτήθηκε. Και το έκανε αγόγγυστα χωρίς μουρμούρες
και χωρίς ανταποδοτικά οφέλη. Μια φανέλα της ομάδος δόθηκε δώρο μια χρονιά και αυτή ήταν
απομίμηση αλλά ο κόσμος τη φόρεσε, την ευχαριστήθηκε γιατί ήταν η απομίμηση έστω της
ερυθρόλευκης. Αλλά αυτά σταματήσανε άκομψα και απότομα ξαφνικά. Ο κόσμος συνεχίζει να
ενισχύει οικονομικά το σύλλογο χωρίς πλέον να παίρνει δώρο ούτε ένα κομπολόι από τη μπουτίκ
να μετράει έστω τους καημούς και τους αναστεναγμούς.
Αυτά τα περί ενίσχυσης των άλλων τμημάτων και του ερασιτέχνη ο περισσότερος κόσμος τα ακούει
βερεσέ. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ για κάθε καθώς πρέπει «γαύρο» σημαίνει Καραϊσκάκη, τόπι, Κυριακές στην
κερκίδα γεμάτες ένταση και πάθος. Ούτε καν Τετάρτες και Τρίτες. ΚΥΡΙΑΚΕΣ κύριε Κόκκαλη.
Στα πέτρινα χρόνια τίτλους δεν είδαμε, χορτάσαμε όμως πάθος, παίχτες αφηνιασμένους, φιλάθλους
αγνούς έτοιμους να υπερασπιστούν το ΘΡΥΛΟ, να κλάψουν με τους παίχτες, να επιβάλουν το
αίσθημα της νίκης ακόμα και όταν αυτό εξέλειπε.
Στην περίοδο της παντοκρατορίας του Κόκκαλη στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μαζεύτηκαν περίεργοι επιτήδειοι,
αποτυχημένοι πολιτικοί παράγοντες, υπόδικοι που δεν πήγαν στο δικαστήριο λόγω σκλήρυνσης
κατά πλάκας, νεόκοποι πολιτικοί παράγοντες που θέλησαν να μπουν στο πολιτικό σκηνικό,
θιασώτες πάσης φύσεως οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν παντοιοτρόπως πολιτικά και επιχειρηματικά
τον «πύρινο κόσμο».
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, πληρώθηκαν πολλά «γραμμάτια» του «συστήματος Κόκκαλη» μέσω του
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ και ο «πύρινος κόσμος» ήταν πάντα εκεί να τα προστατεύει εν γνώσει του ή μη.
Κανείς δεν είχε σοβαρή ένσταση ή μεγάλο πρόβλημα όσο ο ΘΡΥΛΟΣ έπαιζε μπάλα και όσο
υπέροχες βραδιές γέμιζαν τις ζωές μας ακόμα και αν συνοδεύονταν από ήττες. Κανείς δε μίλησε
στις ήττες αν αυτές συνοδεύονταν από εμφανίσεις αντάξιες του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ. Κανείς δε ζήτησε
ΠΟΤΕ τσούκου-τσούκου ball, παιχνίδι σκοπιμότητας ή ταμπούρια. Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ παίζει μπάλα,
είναι καταδικασμένος να παίζει επιθετικά απέναντι σε κάθε αντίπαλο.
Από κάποιο σημείο και μετά χάθηκε η μαγεία. Μαγαζιά, μπουτίκ, σολομοί, πατέ, εστιατόρια,
σινεμά, Scorpions, J.LO., πατατάκια, τσίχλες, βιολιά, ποτιστικά, κομπρεσέρ, πριόνια,
μπουλόνια, ανταλλακτικά, κάρτες, δίχτυα, βασανιστικά τουρνικέ, πελάτες.
Ο «πύρινος κόσμος» έγινε πελάτης και πιθανώς καλά έκανε αλλά το «σύστημα» δεν τον ήθελε
να συμπεριφέρεται σαν πελάτης. Εκεί έγινε το λάθος. Όταν θέλεις πελάτες θα έχεις και την
κριτική του πελάτη είτε σου αρέσει, είτε όχι. Αυτά για το ηθικό σκέλος εν συντομία.
Αγωνιστικά τα πράγματα και εκεί χάλασαν. Οι εποχές που το ελληνικό ποδόσφαιρο ηδονιζόταν
με την πρόκριση σε 2-3 γύρους του ΟΥΕΦΑ, ή τον πρώτο γύρο του CL πέρασαν ανεπιστρεπτί το
2004, τότε που οι Έλληνες είδαν για πρώτη φορά τι σημαίνει να πανηγυρίζεις ευρωπαϊκό τίτλο
στο ποδόσφαιρο. Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ δεν έπρεπε να μείνει έξω από αυτή την εξέλιξη. Η λογική
συνέχεια του Euro θα έπρεπε να ήταν τουλάχιστον ένας τίτλος ΟΥΕΦΑ από ελληνική ομάδα
και ποιά πιο αρμόδια να το πράξει αυτό από τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ;
Όμως, δυστυχώς, παίχτες μεγάλης αξίας έφευγαν και ποτέ δεν αντικαθιστούνταν. Ποιός
αντικατέστησε το Τζιοβάννι, το Ριβάλντο, το Γιαννακόπουλο, το Γκόγκιτς, τον Αλεξανδρή,
τον Καραπιάλη ακόμα και εκείνον το Ζάχοβιτς ; Ποιός ακολουθούσε μετά τον Τζόλε που
από ότι φαίνεται θα παίζει μέχρι τα 40 ; Ποιός σχεδιασμός ακαδημιών βγήκε ; Ποιά ταλέντα
έδωσαν στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ λάμψη και αίγλη ; Πως χρησιμοποιήθηκαν τα 15 εκ euro που βγήκαν
από την (σωστότατη) πώληση του Καστίγιο ο οποίος εξελισσόταν σε «Νικολαΐδη» του
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ;
Τι μας έφεραν με τα λεφτά από τους ομίλους και πως ο πελάτης ικανοποιήθηκε βλέποντας
ένα ματς, τρώγοντας 2 κιλά πατατάκια, 4 σάντουιτς, πίνοντας 2 κοκα-κόλες και
μασώντας τη τσίχλα που έτσι μασάει ο Πειραιάς ;
Ποιά μπάλα έχουμε δει τα τελευταία 4 χρόνια πέρα από μερικές αναλαμπές μετρημένες στα δάχτυλα
ενός χεριού ; Εκεί πόνεσε ο «πύρινος κόσμος». Στη μπάλα. Μπάλα γιόκ. Αρχίσαμε τα συνέδρια
προπονητικής, τα σεμινάρια, προπονητές μας έγιναν εισηγητές σε προπονητικά γκαλά, μπήκαν
στο ranking της UEFA αλλά από μπάλα σκατά.
Και αν κάποτε τα «σαμάρια» ήταν πολλά και εύκολα (Λούβαρης, Θεοδωρίδης κτλ) πλέον σαμάρι
δεν υπάρχει. Ο Χρυσικόπουλος είναι συνειδητή επιλογή του Κόκκαλη χωρίς αναισθητικό και
χωρίς ποδοσφαιρικές περγαμηνές. Ένας άνεργος του «συστήματος» από κάπου έπρεπε να πάρει
μηνιάτικο και το βρήκε στου γνωστού κασίδι το κεφάλι.
Τα των μεταγραφών είναι γνωστά. Φτηνιάρικες λύσεις ή λύσεις που σε καμία περίπτωση δε
φαίνονται να δικαιολογούν τα λεφτά τους (Νούνιες, Μπελούτσι) και φυσικά ο Κόκκαλης
δεν είναι άνθρωπος τέτοιος. Επιχειρηματίας τεράστιος είναι, κουτόχορτο δεν τρώει,
άλλα είναι τα κόζα από πίσω και αυτό πλέον το έχουν καταλάβει και οι ποτίστρες του γηπέδου.
Είναι αδύνατον ένας υπέρβαρος ποδοσφαιριστής και ένας χοροπηδηχτούλης Λατίνος να
κοστίζουν και οι δύο μαζί 10 εκ. euro. Μόνο στην Ελλάδα γίνονται αυτά. Και αν προσθέσουμε
στο γλυκό και κάτι Μπόρχες, κάτι Μήτρογλους και κάτι Ντομίδες πάει το γλυκό έκοψε.
Από την άλλη πλευρά λειτούργησε και το συναισθηματικό μας. ΠΑΤΣΑ ΠΑΤΣΑ 4 ολόκληρα χρόνια,
να γίνει καλά το παιδί, να παίξει το παιδί, έκανε μια σουτάρα το παιδί, έβαλε ένα γκολ
σε 5 χρόνια το παιδί και αρχίσαμε να έχουμε και βαρίδια. Ήρθε και το παραλήρημα του
τύπου ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ θα παίζει αυτό το σύστημα και ο κάθε προπονητής δε θα μας τινάξει
στον αέρα και θα φέρνει το πολύ την οικονόμο του μαζί … και μεγάλε Σωκράτη το
πήρες ΟΛΟ το παιχνίδι επάνω σου. Λογικό λοιπόν να είσαι πλέον ο μοναδικός
υπεύθυνος του οτιδήποτε γίνεται και του οτιδήποτε βλέπουμε.
Και δυστυχώς και τίποτα δε βλέπουμε και τίποτα δε γίνεται.
Ήρθε και αυτή η συνοικιακή εμφάνιση με τους κουμπάρους, το 3-0 της ντροπής, όχι
σαν σκορ (έχουμε φάει και 7, δε μασάμε) αλλά σαν εμφάνιση τριτοκοσμικής
ομάδας, εμφάνιση φαντασμάτων σε πράσινο φόντο …
Και πλέον ο «πύρινος κόσμος» … εμ συγγνώμη ο πελάτης δεν άντεξε.
Ζήτησε ρέστα ρε αδελφέ. 15 χρόνια ρέστα δεν πήρε. Ε τώρα τα ζήτησε γιατί
είδε και το λογαριασμό και το μενού δεν έλεγε αυτά που βλέπουμε.
Αν ο Κόκκαλης καθόταν στο πέταλο μεθαύριο θα τον έβριζε τον Κόκκαλη ή τουλάχιστον
θα του έλεγε : «Χασάπη !!! Γράμματα !!!»
Αν ο Κόκκαλης καθόταν στην 7 και του παζαρεύανε τον Κυργιάκο ή το Μπασινά
θα τραγούδαγε όπως όλοι ξέρουμε, αντιθέτως ο άλλος Κόκκαλης επέβαλε
συνθηματολογικό εμπάργκο ενός έτους γιατί δεν ήθελε να τα σπρώξει για αμυντικό
όπως τελικά αναγκαστικά έκανε για λόγους γοήτρου και όχι ουσίας. Ο Αβραάμ
κόστισε τελικά περισσότερα από ότι κόστιζε ο Σίμουνιτς πριν 3 χρόνια και
ήταν επιχειρηματική αποτυχία ολκής.
Το «ΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ» που βγήκε μεγαλοφώνως μετά την ήττα από τους κουμπάρους είναι
αυτό που είπε και ο Κόκκαλης εκείνο το βράδυ προς πάσα κατεύθυνση αλλά κυρίως
προς τον άλλον Σωκράτη, εκείνον που κάθεται στη σουίτα του Καραϊσκάκη …

υγ. τα σεβη μου..

Advertisements

6 Σχόλια to “Γιατι επαψες αγαπη να θυμιζεις…”

  1. Άγνωστος Χ Says:

    Εξαιρετικό. Με ψυχραιμία και ωραίο τρόπο, τα λέει όλα όπως είναι.

  2. George Says:

    Πολυ καλό και λιγα είπε…..

  3. neropistolero Says:

    Αντικειμενικές παρατηρήσεις. Ένα κι ένα κάνει δύο. Όλοι έχουμε κοινή λογική, βλέπουμε τι γίνεται. Θεωρώ τον Κόκκαλη πολύ έξυπνο άνθρωπο, αλλά δεν είναι πιο έξυπνος από κάτι εκατομμύρια φιλάθλους του Ολυμπιακού.

  4. coachp Says:

    «Η οριστική έξοδος από τα “πέτρινα χρόνια” οφείλεται εξ ολοκλήρου σε αυτόν, όπως φυσικά
    και οι μεγάλες προσδοκίες που πλέον έχει κάθε οπαδός του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ.
    »

    Αυτά τα λόγια σου, αυτά… Εκεί βρίσκεται η μεγάλη αλήθεια για μένα. Καλά τα λες όμως…

  5. redfan Says:

    οχι εγω, ο αρθρογραφος 😉

  6. panoramix7 Says:

    ΟΛΟΙ κρίνονται εκ του αποτελέσματος..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: